سوال:

اگر کسی با خواهر زن خود جماع کند آیا زنش بر او حرام می شود؟

پاسخ حضرت آیت الله یثربی مدظله:

بسمه تعالی

جماع با خواهر زن موجب حرمت ابدی زوجه نمی شود.

سوال:

آیا سپرده حج واجب و سودش خمس دارد؟ سپرده عمره مفرده و سودش چطور؟

پاسخ حضرت آیت الله یثربی مدظله:

بسمه تعالی

در هر دو مورد خمس واجب است.

سوال:

 زوجه بدون اجبار و در سلامت کامل عقل اقرار کتبی می نماید: (با شوهرش در دوران عقد می باشد و ازدواج شرعی (رابطه زناشویی) صورت نگرفته و شوهرش هیچ گونه رابطه ای با وی ندارد) و بعد از این اقرار کتبی رابطه زوجین کاملاً قطع بوده حال در شرف جدایی قرار می گیرند زوجه به پزشکی قانونی ارجاع داده می شود و مشخص می شود وی باکره نیست حال زوجه که اقرار نموده بود؛ بدون دلیل منکر اقرار مکتوب خویش است و مدعیست از سوی شوهرش ازاله بکارت صورت گرفته و جالب توجه است تاریخ آن را قبل از اقرار کتبی خود اظهار می دارد؛ در مقابل شوهر که از ابتدا یعنی قبل از اقرار کتبی زوجه تا کنون عنوان داشته بود با همسرش هیچ رابطه زناشویی و نزدیکی نداشته؛ مدعیست ازاله بکارت زوجه از جانب وی نبوده و روشن ترین دلیلش اقرار کتبی زوجه می باشد و حاضر به ادای سوگند نیز می باشد؛ حال با توجه به اقرار صریح زوجه ادعای زوجه صحیح است یا شوهر؟

پاسخ حضرت آیت الله یثربی مدظله:

بسمه تعالی

اگر اقرار سابق طبق موازین شرعی صورت گرفته باشد انکار بعد از آن مسموع نیست.

سوال:

 اگر زوج همسری را به شرط دوشیزه (باکره) بودن به عقد دائم خود در آورد و بعد از عقد مشخص گردید وی دوشیزه (باکره) نبوده؛ آیا عقد نکاح صحیح بوده؟ و از موارد فسخ نکاح برای زوج می باشد؟ و حقوق مالی زوجه به چه صورت می باشد؟

پاسخ حضرت آیت الله یثربی مدظله:

بسمه تعالی

اگر بکارت در ضمن عقد شرط شده باشد، زوج حق فسخ دارد، و در صورتی که دخول صورت گرفته باشد زوجه مستحق مهرالمثل است.

سوال:

 اگر مرد، دوشیزه ای را به عقد نکاح دائم خود در آورد؛ با این شرط و رضای قلبی که زوجه سابقه ازدواج قبلی ندارد که در سند نکاحیه نیز عدم سابقه ازدواج زوجه توسط عاقد مکتوب گردیده باشد و بعد از عقد محرز گردد که زوجه دارای سابقه ازدواج بوده و یک بار ازدواج نموده و طلاق گرفته و با تدلیس و فریب کاری این امر را از زوج کتمان و مخفی نموده است.

حال آیا کتمان سابقه ازدواج زوجه با توجه به اینکه عقد نکاح نیابتاً و برپایه عدم سابقه ازدواج زوجه جاری گردیده و اگر مرد از این امر مطلع می بود، رضای قلبی در وی برای این ازدواج حاصل نمی شد؛ عقد نکاح صحیح می باشد؟ و مرد حق فسخ نکاح دارد؟

پاسخ حضرت آیت الله یثربی مدظله:

بسمه تعالی

اگر در ضمن عقد، عدم ازدواج سابق به صورت مطلق شرط شده باشد اعم از اینکه دخول صورت گرفته باشد یا خیر، در صورت کشف خلاف زوج حق فسخ دارد. اما اگر مراد از عدم ازدواج سابق باکره بودن زوجه باشد، در صورتی که با عقد سابق ازالة بکارت شده باشد زوج حق فسخ دارد و در غیر این صورت حق فسخ ندارد.

سوال:

آیا می توان زوجه ای را که منزل و جهیزیه وی را زوج تهیه نموده ولی حاضر به آغاز زندگی مشترک با شوهرش نگردیده و حتی یک روز هم زندگی مشترک صورت نگرفته و همچنان در دوران عقد بسر می برند و عروسی ننموده اند و با توجه به عدم تمکین حتی نفقه اش را نیز دریافت می نماید را؛ با عنایت به قاعده فقهی لا ضرر و لا ضرار فی الاسلام و عسر و حرج با استناد به موارد ذیل و بدون رضایت شوهر مطلقه نمود و این طلاق با توجه به قاعده فقهی فوق و عسر و حرج مشروع و جایز می باشد؟

1. دو سال جدایی فیزیکی زوج و زوجه (با توجه به اینکه زوجه حاضر به شروع زندگی مشترک نبوده و درخواست طلاق عسر و حرجی نموده علیرغم مهیا نمودن مقدمات آغاز زندگی مشترک (عروسی) و منزل و حتی جهیزیه از سوی زوج در شأن و شؤنات زوجه وپرداخت نفقه به زوجه بدون تمکین وی)

2. ایراد تنها یک مورد ضرب و جرح از سوی زوج که شامل: سه کبودی ( بازو، سینه، گردن) و یک خراشیدگی سطحی (حارصه) حتی بدون در نظر گرفتن این نکته که: (زوج شهودی دارد که مرتکب این عمل نشده و حاضر به سوگند شرعی نیز می باشد و زوجه جهت اخذ طلاق با تمام حق و حقوق اقدام به خود زنی نموده است.)

3. تعهد ماخوذه از زوج: مبنی براینکه از این به بعد هیچگونه مزاحمتی اعم از تلفنی و حضوری برای زوجه ایجاد نکند (که مشروعیت این تعهد خود نیز با توجه به رابطه زوجیت و محرمیت و ناموسیت فی ما بین متأسفانه خود جای سؤال دارد.

آیا تنها سه مورد فوق با توجه به اینکه اصلا زندگی مشترک صورت نگرفته و در دوران عقد می باشند و منزل مسکونی ملکی و جهیزیه و نفقه زوجه از جانب زوج تأمین شده؛ از موارد عسر و حرج زوجه می باشد و مطلقه نمودن زوجه بدون رضایت شوهرش مشروع و جایز است؟ نظر حضرتعالی را به عنوان تعهد استدعا دارم.

پاسخ حضرت آیت الله یثربی مدظله:

بسمه تعالی

در صورت اثبات عسر و حرج از ناحیة زوج نزد حاکم شرع می تواند زوجه را مطلّقه کند.

سوال:

حکم خوردن گوشت جوجه تیغی چیست؟

پاسخ حضرت آیت الله یثربی مدظله:

بسمه تعالی

خوردن گوشت جوجه تیغی حرام است.

سوال:

محضرمبارک حضرت آیه الله یثربی سلام علیکم احتراما نظر خود رانسبت به موارد زیربیان فرمایید: اول: تشکیل و شرکت در جلسات اعتقادی و دینی تحت اشراف شاگردان مرحوم آیه الله حلبی، که در مورد پاسخگویی به شبهات دینی و مقابله فرهنگی با بهاییت و وهابیت می باشد. دوم: پرداخت سهم امام علیه السلام برای امور این کلاسها؟

پاسخ حضرت آیت الله یثربی مدظله:

بسمه تعالی

اول: چنانچه محتوای مجالس غنی باشد که مستلزم اتلاف عمر نگردد، مانعی ندارد.

دوم: مستلزم اذن مرجع مقلد شماست.

سوال:

محضرمبارک حضرت آیه الله یثربی سلام علیکم احتراما نظر خود رانسبت به موارد زیربیان فرمایید: اول: تشکیل و شرکت در جلسات اعتقادی و دینی تحت اشراف شاگردان مرحوم آیه الله حلبی، که در مورد پاسخگویی به شبهات دینی و مقابله فرهنگی با بهاییت و وهابیت می باشد. دوم: پرداخت سهم امام علیه السلام برای امور این کلاسها؟

پاسخ حضرت آیت الله یثربی مدظله:

بسمه تعالی

اول: چنانچه محتوای مجالس غنی باشد که مستلزم اتلاف عمر نگردد، مانعی ندارد.

دوم: مستلزم اذن مرجع مقلد شماست.

سوال:

السلام عليكم ما هي وظيفتنا الشرعية تجاه هذه الطاهرة كأئمة المساجد: تقام الشعائر الحسينية كل سنة في بلدنا اذربيجان باكمل الوجه و لله الحمد. يطبخ عندنا طعام تركيبته الحبوب والبقول فقط مثل الحنطة و الشعير و الذرة و العدس و الفاصوليا ووو قرات في كتاب (كامل البهائي او كامل السقيفة لعماد الدين الطبري ان اناسا من مبغضي اهل البيت عليهم السلام التزموا بطبخ هذه الطبخة (اي من الحبوب و البقول فقط لا غير) كل سنة تحديدا يوم العاشر فرحا و سرورا بمقتل الامام الشهيد الحسين عليه السلام، نسأل تكليفنا تجاه هذه المسألة حتى لا نكون ممن ينتهجزن منهج النواصب. كذا وجدت في كتب اهل العامة تأكيد لما نقله المرحوم الشيخ الطبري في كتابه القيم: الكتاب: حاشية رد المحتار على الدر المختار شرح تنوير الأبصار في فقه مذهب الإمام أبي حنيفة النعمان المؤلف: - محمد امين بن عمر بن عبد العزيز الدمشقي المفتى الحنفي الشهير بابن عابدين. م سنة 1252هجرية عدد الأجزاء: 6 - جزء 2 ص 460 قال في النهر: وتعقبه ابن العز بأنه لم يصح عنه (صلى الله عليه و(اله) سلم) في يوم عاشوراء غير صومه، وإنما الروافض لما ابتدعوا إقامة المأتم وإظهار الحزن يوم عاشوراء لكون الحسين قتل فيه ابتدع جهلة أهل السنة إظهار السرور واتخاذ الحبوب والاطعمة والاكتحال، ورووا أحاديث موضوعة في الاكتحال وفي التوسعة فيه على العيال. الكتاب: المدخل المؤلف: أبو عبد الله محمد بن محمد بن محمد العبدري الفاسي المالكي الشهير بابن الحاج المتوفى 737هـ جزء 1 ص 443 الْمَوْسِمُ الثَّالِثُ مِنْ الْمَوَاسِمِ الشَّرْعِيَّةِ وَهُوَ يَوْمُ عَاشُورَاء.......وَأَمَّا مَا يَفْعَلُونَهُ الْيَوْمَ مِنْ أَنَّ عَاشُورَاءَ يَخْتَصُّ بِذَبْحِ الدَّجَاجِ وَغَيْرِهَا، وَمَنْ لَمْ يَفْعَلْ ذَلِكَ عِنْدَهُمْ فَكَأَنَّهُ مَا قَامَ بِحَقِّ ذَلِكَ الْيَوْمِ، وَكَذَلِكَ طَبْخُهُمْ فِيهِ الْحُبُوبَ وَغَيْرُ ذَلِكَ الكتاب: حاشية إعانة الطالبين المؤلف: أبو بكر (المشهور بالبكري) بن محمد شطا الدمياطي الشافعي (المتوفى: بعد 1302هـ) [ هو حاشية على حل الفاظ فتح المعين لشرح قرة العين بمهمات الدين / لزين الدين بن عبد العزيز المعبري المليباري (المتوفى: 987 هـ) ] عدد الأجزاء: 4 - جزء 2 ص 301 قال العلامة الاجهوري: ولقد سألت بعض أئمة الحديث والفقه عن الكحل وطبخ الحبوب ولبس الجديد وإظهار السرور، فقال: لم يرد فيه حديث صحيح عن النبي (ص)، ولا عن أحد من الصحابة، ولا استحبه أحد من أئمة المسلمين.... الكتاب: مجموع الفتاوى المؤلف: أحمد بن عبد الحليم بن تيمية الحراني أبو العباس (الحنبلي) جزء 25 ص 299 وسئل شيخ الاسلام عما يفعله الناس فى يوم عاشوراء من الكحل والاغتسال والحناء والمصافحة وطبخ الحبوب وإظهار السرور وغير ذلك الى الشارع فهل ورد فى ذلك عن النبى حديث صحيح أم لا وإذا لم يرد حديث صحيح فى شيء من ذلك فهل يكون فعل ذلك بدعة ام لا وما تفعله الطائفة الاخرى من المأتم والحزن والعطش وغير ذلك من الندب والنياحة وقراءة المصروع وشق الجيوب هل لذلك اصل ام لا؟ فأجاب: الحمد لله رب العالمين لم يرد فى شيء من ذلك حديث صحيح عن النبى ولا عن أصحابه ولا استحب ذلك احد من أئمة المسلمين لا الأئمة الأربعة ولا غيرهم ولا روى اهل الكتب المعتمدة فى ذلك شيئا لا عن النبى ولا الصحابة ولا التابعين لا صحيحا ولا ضعيفا لا فى كتب الصحيح أرجو بيان وظيفتنا الشرعية في الموضوع؟ الشيخ جاويد اذربيجان باكو

پاسخ حضرت آیت الله یثربی مدظله:

بسمه تعالی

یستحب بوم عاشوراء البکاء و الجزع و اقامه العزا لسیدنا الغریب و المظلوم ابی عبد الله الحسین علیه السلام. و ما وردفی ذلک عن النبی من الفرح و السرور فکلهم ضعاف، و هذا العمل یکون من بنی امیه لعنهم الله الذین فرحوا بقتل الحسین علیه السلام.