زیارتنامه حرم مطهر


متن زيارت امبن الله

      

اَلسَّلامُ عَلَيْکَ يا

   

   

سلام بر تو اى

   

   

اءمينَ اللَّهِ فى اَرْضِهِ وَحُجَّتَهُ عَلى عِبادِهِ اَلسَّلامُ عَلَيْکَ يا اَميرَ

   

   

امانتدار خدا در زمين او و حجتش بر بندگان او سلام بر تو اى امير

   

   

الْمُؤْمِنينَ اَشْهَدُ اَنَّکَ جاهَدْتَ فِى اللَّهِ حَقَّ جِهادِهِ وَعَمِلْتَ بِکِتابِهِ

   

   

مؤ منان گواهى دهم که تو در راه خدا جهاد کردى چنانچه بايد و رفتار کردى به کتاب خدا (قرآن )

   

   

وَاتَّبَعْتَ سُنَنَ نَبِيِّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ حَتّى دَعاکَ اللَّهُ اِلى جِوارِهِ

   

   

و پيروى کردى از سنتهاى پيامبرش صلى اللّه عليه و آله تا اينکه خداوند تو را به جوار خويش

   

   

فَقَبَضَکَ اِلَيْهِ بِاخْتِيارِهِ وَاَ لْزَمَ اَعْدائَکَ الْحُجَّةَ مَعَ مالَکَ مِنَ الْحُجَجِ

   

   

دعوت فرمود و به اختيار خودش جانت را قبض نمود و ملزم کرد دشمنانت را به حجت و برهان با حجتهاى

   

   

الْبالِغَةِ عَلى جَميعِ خَلْقِهِ اَللّهُمَّ فَاجْعَلْ نَفْسى مُطْمَئِنَّةً بِقَدَرِکَ

   

   

رساى ديگرى که با تو بود بر تمامى خلق خود، خدايا قرار ده نفس مرا آرام به تقديرت

   

   

راضِيَةً بِقَضاَّئِکَ مُولَعَةً بِذِکْرِکَ وَدُعاَّئِکَ مُحِبَّةً لِصَفْوَةِ اَوْلِياَّئِکَ

   

   

و خوشنود به قضايت و حريص به ذکر و دعايت و دوستدار برگزيدگان دوستانت

   

   

مَحْبُوبَةً فى اَرْضِکَ وَسَماَّئِکَ صابِرَةً عَلى نُزُولِ بَلاَّئِکَ ش اکِرَةً

   

   

و محبوب در زمين و آسمانت و شکيبا در مورد نزول بلايت و سپاسگزار

   

   

لِفَواضِلِ نَعْماَّئِکَ ذاکِرَةً لِسَوابِغِ آلا ئِکَ مُشْتاقَةً اِلى فَرْحَةِ لِقاَّئِکَ

   

   

در برابر نعمتهاى فزونت و متذکر عطاياى فراوانت مشتاق به شاد گشتن ديدارت توشه گير پرهيزکارى

   

   

مُتَزَوِّدَةً التَّقْوى لِيَوْمِ جَزاَّئِکَ مُسْتَنَّةً بِسُنَنِ اَوْلِياَّئِکَ مُفارِقَةً

   

   

براى روز پاداشت پيروى کننده روشهاى دوستانت دورى گزيننده

   

   

لاَِخْلاقِ اَعْدائِکَ مَشْغُولَةً عَنِ الدُّنْيا بِحَمْدِکَ وَثَناَّئِکَ

   

   

اخلاق دشمنانت سرگرم از دنيا به ستايش و ثنايت

   

   

پس پهلوى روى مبارک خود را برقبر گذاشت وگفت :

   

جج

اَللّهُمَّ اِنَّ قُلُوبَ الْمُخْبِتينَ اِلَيْکَ والِهَةٌ

   

   

خدايا براستى دلهاى فروتنان درگاهت بسوى تو حيران است

   

   

وَسُبُلَ الرّاغِبينَ اِلَيْکَ شارِعَةٌ وَاَعْلامَ الْقاصِدينَ اِلَيْکَ واضِحَةٌ

   

ج

و راههاى مشتاقان به جانب تو باز است و نشانه هاى قاصدان کويت آشکار و نمايان است

   

   

وَاَفْئِدَةَ الْعارِفينَ مِنْکَ فازِعَةٌ وَاَصْواتَ الدّاعينَ اِلَيْکَ صاعِدَةٌ

   

   

و قلبهاى عارفان از تو ترسان است و صداهاى خوانندگان بطرف تو صاعد

   

   

وَاَبْوابَ الاِْجابَةِ لَهُمْ مُفَتَّحَةٌ وَدَعْوَةَ مَنْ ناجاکَ مُسْتَجابَةٌ وَتَوْبَةَ مَنْ

   

   

و درهاى اجابت برويشان باز است و دعاى آنکس که با تو راز گويد مستجاب است و توبه آنکس که

   

   

اَنابَ اِلَيْکَ مَقْبُولَةٌ وَعَبْرَةَ مَنْ بَکى مِنْ خَوْفِکَ مَرْحُومَةٌ وَالاِْغاثَةَ

   

ج

به درگاه تو بازگردد پذيرفته است و اشک ديده آنکس که از خوف تو گريد مورد رحم و مهر است و فريادرسى تو

   

   

لِمَنِ اسْتَغاثَ بِکَ مَوْجُودَةٌ وَالاِْعانَةَ لِمَنِ اسْتَعانَ بِکَ مَبْذُولَةٌ

   

   

براى کسى که به تو استغاثه کند آماده است و کمک کاريت براى آنکس که از تو کمک خواهد رايگان است

   

   

وَعِداتِکَ لِعِبادِکَ مُنْجَزَةٌ وَزَلَلَ مَنِ اسْتَقالَکَ مُقالَةٌ وَاَعْمالَ

   

   

و وعده هايى که به بندگانت دادى وفايش حتمى است و لغزش کسى که از تو پوزش طلبد بخشوده است و کارهاى

   

   

الْعامِلينَ لَدَيْکَ مَحْفُوظَةٌ وَاَرْزاقَکَ اِلَى الْخَلائِقِ مِنْ لَدُنْکَ نازِلَةٌ

   

   

آنانکه براى تو کار کنند در نزد تو محفوظ است و روزيهايى که به آفريدگانت دهى از نزدت ريزان است

   

   

وَعَواَّئِدَ الْمَزيدِ اِلَيْهِمْ واصِلَةٌ وَذُنُوبَ الْمُسْتَغْفِرينَ مَغْفُورَةٌ

   

   

و بهره هاى بيشترى هم بسويشان مى رسد و گناه آمرزش خواهان (از تو) آمرزيده است

ج

   

وَحَواَّئِجَ خَلْقِکَ عِنْدَکَ مَقْضِيَّةٌ وَجَواَّئِزَ السّآئِلينَ عِنْدَکَ مُوَفَّرَةٌ وَ

   

   

و حاجتهاى آفريدگانت نزد تو روا شده است و جايزه هاى سائلان در پيش تو شايان و وافر است و

   

   

عَواَّئِدَ الْمَزيدِ مُتَواتِرَةٌ وَمَواَّئِدَ الْمُسْتَطْعِمينَ مُعَدَّةٌ وَمَناهِلَ الظِّماَّءِ

   

   

بهره هاى فزون پياپى است و خوانهاى احسان تو براى طعام خواهان آماده است و حوضهاى آب براى تشنگان

   

   

مُتْرَعَةٌ اَللّهُمَّ فَاسْتَجِبْ دُعاَّئى وَاقْبَلْ ثَناَّئى وَاجْمَعْ بَيْنى وَبَيْنَ

   

   

لبريز است خدايا پس دعايم را مستجاب کن و بپذير مدح و ثنايم را و گردآور ميان من

   

   

اَوْلِياَّئى بِحَقِّ مُحَمَّدٍ وَعَلِىٍّ وَفاطِمَةَ وَالْحَسَنِ وَالْحُسَيْنِ اِنَّکَ وَلِىُّ

   

   

و دوستانم به حق محمد و على و فاطمة و حسن و حسين که براستى تويى صاحب

ج

   

نَعْماَّئى وَمُنْتَهى مُناىَ وَغايَةُ رَجائى فى مُنْقَلَبى وَمَثْواىَ

   

ج

نعمتهايم و منتهاى آرزويم و سرحد نهايى اميدم و بازگشتگاه و اقامتگاهم

   

   

و در کامل الزِّيارة بعد از اين زيارت اين فقرات نيز مسطور است :

   

   

اَنْتَ اِلهى وَسَيِّدى وَمَوْلاىَ

   

   

تويى معبود و آقا و مولاى من

   

   

اِغْفِرْ لاَِوْلِياَّئِنا وَکُفَّ عَنّا اَعْداَّئَنا وَاشْغَلْهُمْ عَنْ اَذانا وَاَظْهِرْ کَلِمَةَ

   

   

بيامرز دوستان ما را و بازدار از ما دشمنانمان را و سرگرمشان کن از آزار ما و آشکار کن گفتار

   

   

الْحَقِّ وَاجْعَلْهَا الْعُلْيا وَاَدْحِضْ کَلِمَةَ الْباطِلِ وَاجْعَلْهَا السُّفْلى اِنَّکَ

   

   

حق را و آنرا برتر قرار ده و از ميان ببر گفتار باطل را و آنرا پست گردان که براستى تو

   

   

عَلى کُلِّشَى ءٍْ قَديرٌ

   

   

بر هرچيز توانايى