زیارتنامه حرم مطهر


اذن دخول اول
«اللَّهُ أَکْبَرُ کَبِيراً وَالْحَمْدُلِلَّهِ کَثِيراً وَ سُبْحَان اللَّهِ بُکْرَةً وَ أَصِيلا، الْحَمْدُلِلَّهِ الَّذِي هَدَانَا لهذا وَ ما کُنَّا لِنَهْتَدِيَ لَوْ لاَ أَنْ هَدَانَااللَّهُ، لَقَدْ جَاءَتْ رُسُلُ رَبِنَا بِالْحَقِّ، السَّلاَمُ عَلَيْکَ يَا رَسُولَ اللَّهِ، السَّلاَمُ عَلَيْکَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ، السَّلاَمُ عَلَيْکَ يَا خَاتِمَ النَّبِيِّيْنَ السَّلاَمُ عَلَيْکَ يَا سَيِّدَ الْمُرْسَلِينَ، السَّلاَمُ عَلَيْکَ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ، السَّلاَمُ عَلَيْکَ يَا أَبَاالْفَضْلِ الْعَبَّاس بْن أَمِيرِ الْمُؤْمِنينَ وَرَحْمَةُ اللَّهِ وَبَرَکَاتُهُ.»
«خداي بزرگ فراتر و بزرگتر است. سپاس فراوان او راست و هر پگاه و شامگاه او را تسبيح گويم. سپاس خداوندي را که ما را بدين طريق راه نمود و اگر خدا هدايتمان نکرده بود ما آن نبوديم که راه يابيم. پيامبران پروردگارمان پيام حق را آوردند. سلام بر تو اي فرستاده خدا، سلام بر تو اي پيامبر خدا، سلام بر تو اي خاتم پيامبران، سلام بر تو اي مهتر فرستادگان. سلام بر تو اي امير مؤمنان. سلام بر تو اي ابوالفضل عباس، پسر امير مؤمنان. رحمت و برکات خداوند نيز بر تو باد!»

آنگاه قدري به درون رو و بر آن درِ ديگر بايست و بگوي:
«سَلاَمُ اللَّهِ وَ سَلامُ مَلائِکَتِهِ المُقرَّبِينَ وَ أَنْبِيائِهِ المُرْسَلِينَ وَ عِبادِهِ الصَّالِحِينَ وَ جَمِيعِ الشُّهَداءِ وَالصِّدِّيقِينَ الزَّاکِياتُ الطَّيِّباتُ فِيما تَغْتَدِي وَ تَرُوحُ عَلَيْکَ يَا ابْنَ أَمِيرِ الْمُؤْمِنينَ،
أَشْهَدُ لَکَ بِالتَّسْلِيمِ وَالتَّصْدِيقِ وَالوَفاءِ وَالنَّصِيحَةِ لِخَلَفِ النَّبِيِّ صَلَّي اللَّه عَلَيْهِ وَ آلِهِ المُرْسَلِ وَالسِّبْطِ المُنْتَجَبِ وَالدَّلِيلِ العالِمِ وَالوَصِيِّ الْمُبَلِّغِ وَالمَظْلُومِ المُهْتَضَمِ، فَجَزاکَ اللَّه عَنْ رَسُولِهِ وَ عَنْ أَمِيرِ المؤمنِينَ وَ عَن الحَسَنِ وَالْحُسَيْنِ صَلَواتُ اللَّه عَلَيْهِمْ أَفْضَلَ الجَزاءِ بِما صَبَرْتَ وَاحْتَسَبْتَ وَ أَعَنْتَ فَنِعْمَ عُقْبَي الدَّارِ، لَعَنَ اللَّه مَنْ قَتَلَکَ وَ لَعَنَ اللَّه مَنْ ظَلَمَکَ و لعن اللَّه مَنْ جَهِلَ حَقَّکَ وَاسْتَخَفَّ بِحُرْمَتِکَ، وَ لَعَنَ اللَّه مَنْ حالَ بَيْنَکَ وَ بَيْنَ ماءِ الْفُراتِ، أَشْهَدُ أَنَّکَ قُتِلْتَ مَظْلُوماً وَ أَنَّ اللَّه مُنْجِزٌ لَکُمْ ما وَعَدَکُمْ جِئْتُکَ يا ابْنَ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ وافِداً إِلَيْکُمْ وَ قَلْبِي مُسَلِّمٌ لَکُمْ وَ تابعٌ وَ أَنَا لَکُمْ تابعٌ وَ نُصْرَتِي لَکُمْ مُعَدَّةٌ حَتَّي يَحْکُمَ اللَّهُ وَ هُوَ خَيْرُ الْحَاکِمِينَ، فَمَعَکُمْ مَعَکُمْ لاَ مَعَ عَدُوِّکُمْ إِنِّي بِکُمْ وَ بِإِيابِکُمْ مِنَ المُؤْمِنِينَ وَ بِمَنْ خَالَفَکُمْ وَ قَتَلَکُمْ مِنَ الکافِرِينَ، قَتَلَ اللَّه أُمة قَتَلَتْکُمْ بِالأَيْدِي وَالأَلْسُنِ.»
«سلام پاک و پيراسته خداوند و سلام پاک و پيراسته فرشتگان مقرّب او، پيامبران فرستاده او، بندگان درستکار او و همه شهيدان و رادمردان، در هر روز و هر شب بر تو اي فرزند امير مؤمنان.
بر تسليم، تصديق، وفاداري و خيرخواهي تو در برابر خلف پيامبر مرسل، سبط برگزيده او، راهنماي آگاه، وصي رساننده رسالت دين و مظلوم ستمديده گواهي مي دهم. خداوند تو را به پاس صبر و پايداري و ياري گري ات، از جانب رسول خويش، از جانب امير مؤمنان و از جانب حسن و حسين ـ که درود خدا بر همه آنان باد ـ برترين پاداش دهاد! که فرجام خوش پاداش آن سراي است.
خداوند لعنت کند کساني را که تو را کشتند، لعنت کند کساني را که بر تو ستم راندند. لعنت کند کساني را که حق تو را انکار کردند و حرمتت را زيرپاي نهادند و لعنت کند کساني را که ميان تو و آب فرات جدايي افکندند.
گواهي مي دهم که تو مظلومانه شهيد شدي و خداوند آنچه را به شما وعده داده است برآورده خواهد ساخت.
اي پسر اميرمؤمنان، به درگاه تو آمده و بر تو وارد شده ام، در حالي که دلم تسليم شما و سرنهاده شماست و من خود نيز پيرو شمايم و ياري ام برايتان آماده است تا خداوند ميان ما داوري کند که او برترين داور است. با شمايم، با شمايم، نه با دشمنانتان. من به شما و بازگشتتان
ايمان دارم و در برابر آنان که با شما مخالفت کردند و شما را کشتند کافرم.
خداوند بکشد مردمي را که با دست و زبان در کشتن شما شرکت جستند.»

سپس به درون رو و خود را به قبر بيفکن و بگوي:
«السَّلاَمُ عَلَيْکَ أَيُّها الْعَبْدُ الصَّالِحُ الْمُطِيعَ لِلَّهِ وَلِرسُولِهِ وَ لأمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ وَالحَسَنِ وَالْحُسَيْنِ صَلَّي اللَّه عَلَيْهِمْ وَ سَلَّمَ، السَّلاَمُ عَلَيْکَ وَ رَحْمَةُ اللَّه وَ بَرَکاتُهُ وَ مَغْفِرَتُهُ وَ رِضْوانُهُ وَ عَلَي رُوحِکَ وَ بَدَنِکَ، أَشْهَدُ وَ أُشْهِدُ اللَّه أَنَّکَ مَضَيْتَ عَلَي ما مَضَي عليهِ البَدْرِيُّونَ وَالْمُجاهِدُونَ فِي سَبِيلِ اللَّه المُناصِحُونَ لَه فِي جِهادِ أَعْدائِهِ المُبالِغُونَ فِي نُصْرَةِ أَوْلِيائِهِ الذَّابُّونَ عَنْ أَحِبَّائِهِ فَجَزاکَ اللَّه أَفْضَل الجَزاءِ وَ أَکْثَرَ الجَزاءِ وَ أوْفَرَ الجَزاءِ وَ أوْفَي جَزاءِ أَحَد مِمَّنْ وَفَي بِبَيْعَتِهِ وَاسْتَجابَ لَهُ دَعْوَتَهَ وَ أَطَاعَ وُلاةَ أَمْرِهِ، وَ أَشْهَدُ أَنَّکَ قَدْ بالَغْتَ فِي النَّصِيحَةِ وَ أَعْطَيْتَ غايَةَ المَجْهُودِ فَبَعَثَکَ اللَّه فِي الشُّهَداءِ وَ جَعَلَ رُوحَکَ مَعَ أَرْواحِ السُّعَداءِ وَ أعْطاکَ مِنْ جِنانِهِ أَفْسَحَها مُنْزِلا وَ أَفْضَلَها غُرَفاً وَ رَفَعَ ذِکْرَکَ فِي عِلِّيِّينَ وَ حَشَرَکَ مَعَ النَّبِيِّينَ وَالصِّدِّيقِينَ وَالشُّهَداءِ وَالصَّالِحِينَ وَ حَسُنَ أُولئِکَ رَفِيقاً، أَشْهَدُ أَنَّکَ لَمْ تَهِنْ وَ لَمْ تَنْکُلْ وَ أَنَّکَ مَضَيْتَ عَلَي بَصِيرَةِ مِنْ أَمْرِکَ مُقْتَدِياً بِالصَّالِحِينَ وَ مُتَّبِعاً لِلنَّبِيِّيْنَ فَجَمَعَ اللَّه بَيْنَنا وَ بَيْنَکَ وَ بَيْنَ رَسُولِهِ وَ أَوْلِيائِهِ فِي مَنازِلِ المُخْبِتِينَ فَإِنَّهُ أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ.»
«سلام بر تو اي بنده درستکار و اي فرمانبردار خدا و رسول او و امير مؤمنان و حسن و حسين ـ که درود و سلام خداوند بر آنان باد ـ .
سلام و رحمت و برکات و مغفرت و رضوان خداوند بر تو و بر روح و بر بدنت. گواهي مي دهم و خداي را نيز گواه مي گيرم که تو در همان راهي گام نهادي و راه سپردي که سپاهيان بدر، مجاهدان راه خدا و خيرخواهان آيين او در پيکار با دشمنانش و نيز همه آنان که در ياري اولياي او حد نشناختند و از دوستان او دفاع کردند در پيش گرفته بودند. خداوند تو را برترين پاداش، بيشترين پاداش، گسترده ترين پاداش و کاملترين پاداش دهاد که به هرکس که به بيعت او وفا کند و به دعوت او پاسخ دهد و از واليان حکومت او فرمان برد دهي.
گواهي مي دهم که تو در خيرخواهي حد نشناختي و آنچه توانستي تقديم داشتي. خداوند تو
را در شمار شهيدان برانگيزد، روح تو را با روح سعادت يافتگان همراه کند، از بهشت خويش گشاده ترين سراي و برترين خانه به تو دهد، نام تو در آسمانها بلند گرداند، و تو را با پيامبران، رادمردان، شهيدان و درستکاران ـ که دوستان و همراهان نکويند ـ محشور بدارد.
گواهي مي دهم که تو نه کوتاهي ورزيدي و نه گام پس نهادي و با آگاهي بدانچه بر آن هستي، راه خويش در پيش گرفتي و به صالحان اقتدا و از پيامبران پيروي کردي. خداوند ما و شما و رسول و اولياي خود را در سرايي که سرسپردگان درگاهت دارند، در کنار هم گرد آورد، که او خود بخشاينده ترين مهرورزان است.»

سپس به سمت بالاسر برو، در آن جا دو رکعت نماز بگزار و پس از نماز بگوي:
«أللَّهُمَّ صَلِّ عَلَي مُحَمَّد وَ آلِ مُحَمَّد وَ لاتَدَعْ لِي فِي هذَا المَکانِ المُکَرَّمِ وَ المَشهَدِ المُعَظَّمِ ذَنْباً إلاَّ غَفَرْتَهُ وَ لا هَمَّاً إلاَّ فَرَجْتَهُ وَ لا عَيْباً إلاَّ سَتَرْتَهُ وَ لا رِزْقاً إلاَّ بَسَطْتَهُ وَ أَدْنَيْتَهُ وَ لا شَمْلا إلاَّ جَمَعْتَهُ وَ لا مريضاً إلاّ شَفْيتَه وَلا غائِباً إلاَّ حَفَظْتَهُ وَ لا حاجَةً مِنْ حَوائِجِ الدُّنْيا وَالآخِرَةِ لَکَ فِيها رضِيَ وَ لِي فِيها صَلاحٌ إلاَّ قَضَيْتَها يا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ.»
«خداوندا! بر محمد و آل محمد درود فرست و در اين جاي گرامي و در اين مزار پرعظمت والا برايم مگذار هيچ گناهي مگر که آن را آمرزيده اي، اندوهي مگر که آن را گشوده اي، عيبي مگر که آن را پوشانده اي، روزيي، مگر که آن را وسعت داده اي و نزديکم آورده اي، پريشانيي مگر که برطرف ساخته اي، بيماري اي، مگر که شفا بخشيده اي، و حاجتي از حاجتهاي دنيا و آخرت که رضاي تو و صلاح من در آن است، مگر که برآورده اي، اي مهربانترين مهربانان.»

آنگاه نزد ضريح بازگرد و در پايين پاي بايست و بگوي:
«السَّلاَمُ عَلَيْکَ يا أَبَاالفضل العَبَّاسَ ابْنِ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ، السَّلاَمُ عَلَيْکَ يا ابْنَ سَيِّدَالوَصِيِّينَ، السَّلاَمُ عَلَيْکَ يا ابْنَ أَوَّل القَوْمِ إِسْلاماً وَ أَقْدَمِهِمْ إِيماناً وَ أَقْوَمِهِمْ بِدِينِ اللَّهِ وَ أَحْوَطِهِمْ عَلَي الإِسْلامِ أَشْهَدُ لَقَدْ نَصَحْتَ لِلَّه وَ لِرَسُولِهِ وَ لأَخِيکَ فَنِعْمَ الأخُ المَواسِي لأخيه فَلَعَنَ اللَّهُ أُمَّةً قَتَلَتْکَ وَ لَعَنَ اللَّه أُمَّةً ظَلَمَتْکَ وَ لَعَنَ اللَّهُ أُمَّهً اسْتَحَلَّتْ مِنْکَ المَحارِمَ وَ أَنْتَهَکَتْ في قَتْلک حُرْمَةَ الأِسْلامِ فَنِعْمَ الصَّابِرُ الْمُجاهِدُ المُحامِي النَّاصِرُ وَالأخُ
الدَّافِعُ عَنْ أَخِيهِ المُجِيبُ إِلَي طاعَةِ رَبِّهِ الرَّاغِبُ فِيما زَهِدَ فِيهِ غَيْرُهُ مِنَ الثَّوابِ الجَزِيلِ وَ الثَّناءِ الجَمِيلِ وَ أَلْحَقَکَ اللَّه بِدَرَجَةِ آبائِکَ فِي جنّاتِ النَّعِيمِ. أللّهُمَّ إِنِّي تَعَرَّضْتُ لِزِيارَةِ أَوْلِيائِکَ رَغْبَةً فِي ثَوابِکَ وَ رَجاءً لِمَغْفِرَتِکَ وَ جَزِيلِ إِحْسانِکَ فَأَسْئَلُکَ أَنْ تُصَلِّيَ عَلَي مُحَمَّد وَ آلِهِ الطَّاهِرِينَ وَ أَنْ تَجْعَلَ رِزْقِي بِهِمْ داراً وَ عَيْشِي بِهِمْ قارّاً وَ زِيارَتِي بِهِمْ مَقْبُولَةً وَ حَياتِي بِهِمْ طَيِّبَةً وَ أَدْرِجْنِي إِدْراجَ الْمُکْرَمِينَ وَاجْعَلْنِي مِمّنْ يَنْقَلِبُ مِنْ زِيارَةِ مَشاهِدِ أَحِبَّائِکَ مُفْلِحاً مُنْجِحاً قَدِ اسْتَوْجَبَ غُفْرانَ الذُّنُوبِ وَ سَتْرَ العُيُوبِ وَ کَشْفَ الکُرُوبِ إِنَّکَ أَهْلُ التَّقْوَي وَ أَهْلُ المَغْفِرَةِ».
«سلام بر تو اي ابوالفضل، اي عباس، اي پسر امير مؤمنان، سلام بر تو اي پسر سرور اوصيا، سلام بر تو اي پسر آن که نخستين اسلام آورده، آغازين مؤمن، برپاي دارنده ترين و دلسوزترين بر آيين است.
گواهي مي دهم که براي خدا و رسول او و برادرت خيرخواهي کردي، و تو خود چه خوش برادر همراه و همدرد براي برادر خويش بودي.
خداوند لعنت کند گروهي را که تو را کشتند، لعنت کند گروهي را که بر تو ستم راندند، لعنت کند گروهي را که حرمت شکستند و با کشتن تو، حرمت آيين زير پاي نهادند.
تو خوش پايدار مجاهد، مدافع ياري ده، و برادر دفاع کننده از برادر خويشي که به فرمان پروردگار پاسخ گفته و بدان پاداش فراوان و ستايش درخوري که ديگران بدان بي رغبتي کردند، دل سپرده است.
خداوند تو را به همان مرتبه اي در بهشت رساند که پدرانت آنجايند.
خداوندا! من به اميد پاداش تو و به چشمداشت بخشايش و مغفرت تو و در آرزوي احسان و کرم بسيار تو آهنگ زيارت اوليايت کرده ام، و اينک از تو مي خواهم بر محمد و خاندان پاکش درود فرستي، به برکت آنان روزي ام را سرشار، زندگي ام را آرام و برخوردار، زيارتم را پذيرفته، و حياتم را پاک و پيراسته بداري و مرا بدان پله کمال بالا بري که گرامي داشته شدگان درگاهت بدان بالا برده اي، و مرا از کساني قرار دهي که چون از زيارت مرقد دوستانت باز مي گردند کامياب و کامروايند و آمرزش گناهان، پوشيده شدن کاستيها و گشوده شدن گره هاي زندگي خويش را سزاوار شده اند. تو خود شايسته پروايي و سزامند بخشايش و آمرزشي.»